Χαρά που μοιράζεται, πολλαπλασιάζεται

Ζαχαρούλα Μανώλη

Θέλουμε να έχουμε μια πιο χαρούμενη καθημερινότητα. Για να το πετύχουμε κάνουμε πράγματα που μας ευχαριστούν. Βγαίνουμε μια βόλτα, βλέπουμε μια ταινία… Μήπως να  το δούμε λίγο διαφορετικά; Τι θα γίνει αν μέσα στην καθημερινότητά μας εντάξουμε λίγο περισσότερο τους ανθρώπους που αγαπάμε; Αν εστιάσουμε στο να προσθέτουμε καθημερινά έστω και ένα μικρό λιθαράκι στη χαρά του άλλου. Είτε αυτός είναι οι γονείς μας, ο σύντροφός μας, τα παιδιά μας, οι φίλοι μας.

Έχουμε τόσες δικές μας έγνοιες. Πού χρόνος για να σκεφτούμε τον άλλον; Πόσο μάλλον να κάνουμε και πράγματα για αυτόν. Το πιο λογικό είναι να ασχολούμαστε με τα δικά μας θέματα, τις δουλειές μας, τις υποχρεώσεις. Όμως, με λίγη καλή θέληση και λίγο κόπο, ίσως τελικά να εξοικονομήσουμε λίγο χρόνο για να τον αφιερώσουμε στον άλλον.

Μπορεί να ξέρουμε τους γονείς μας, τα αδέρφια μας, τον σύντροφό μας, τους φίλους μας, τα παιδιά μας. Κάπου στην πορεία όμως συμβαίνουν τόσα πολλά. Η καθημερινότητα μας παρασύρει σε γρήγορους ρυθμούς ζωής. Οι συνθήκες αλλάζουν και μαζί και οι άνθρωποι.

Ας δούμε μερικά απλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να έρθουμε πιο κοντά ο ένας με τον άλλο:

  1. Αφού έχουμε φροντίσει να εκτελέσουμε το μεγαλύτερο μέρος των υποχρεώσεών μας, ας αφιερώσουμε κάποιες ώρες μόνο για τον άνθρωπό μας. Χωρίς τους περισπασμούς του ίντερνετ ή της τηλεόρασης. Να προσεγγίσουμε τον άλλο, μέσω της επαφής, της επικοινωνίας. Πίνοντας απλά ένα καφεδάκι μαζί του και συζητώντας για τη μέρα μας.
  2. Μπορούμε να εστιάσουμε στο να εξερευνήσουμε το τι αρέσει στον άνθρωπό μας. Να του κάνουμε συντροφιά σε μία δραστηριότητά του. Βλέποντας μία ταινία μαζί του (κι ας μην είναι από τις δικές μας αγαπημένες), ακούγοντας την αγαπημένη του μουσική, δίνοντάς του προσοχή καθώς αναλύει ένα ενδιαφέρον για αυτόν θέμα, το δέσιμο που σχηματίζεται είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο νομίζουμε.
  3. Μικρές εκπλήξεις μπορούν να δώσουν απίστευτη χαρά. Χαρίζοντάς του κάτι που γνωρίζουμε ότι αγαπά. Μπορεί να είναι κάποιο αντικείμενο, μπορεί να είναι είτε ένα γλυκό ή φαγητό για το οποίο ξετρελαίνεται και δεν έχει τη δυνατότητα να απολαμβάνει συχνά.
  4. Η πλήρης αποδοχή και η έλλειψη επικριτικής διάθεσης από την πλευρά μας είναι κάτι που χαροποιεί ιδιαίτερα και γαληνεύει τους ανθρώπους. Η συνεχής άσκηση κριτικής, ακόμη κι αν γίνεται με τις πιο ευγενικές προθέσεις, στενοχωρεί τον άλλο και τον κάνει να κλείνεται στον εαυτό του. Παραβλέποντας τις παραξενιές του άλλου, εκτιμώντας την προσωπικότητα και τα χαρίσματά του, του δείχνουμε πόσο σημαντική είναι η παρουσία του στη ζωή μας.
  5. Όσο εκδηλώνουμε με πράξεις την αγάπη μας, άλλο τόσο θα θέλουμε να προσφέρουμε. Ισχύει και εδώ ότι τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Όσο αφήνουμε τον καιρό να περνά, αναβάλλοντας πράγματα που θα μας φέρουν πιο κοντά, τόσο μεγαλώνει και η απόσταση μεταξύ μας.

Οι γονείς, τα αδέρφια, τα παιδιά, ο σύντροφός, οι φίλοι μας, δεν είναι απαραίτητοι μόνο στα δύσκολα, όταν τους έχουμε ανάγκη. Μαθαίνοντας να κάνουμε πράξη την ευτυχία των άλλων, βρίσκουμε τον εαυτό μας. Καθώς μοιραζόμαστε τη χαρά, ευτυχούμε. Ακόμη και η αιτία ενός μικρού χαμόγελου στο πρόσωπο του άλλου να είμαστε, δεν είναι μικρή υπόθεση…

gerrgzsfsefsaef