Ζωγραφίζοντας στη στάθμη του νερού

Γρηγόρης Μυστιλιάδης

Παρατημένοι τοίχοι δίπλα στα κύματα, ερείπια, νικημένα ενθύμια άλλων εποχών. Για τους περισσότερους από εμάς, ανάξια λόγου απομεινάρια σπιτιών, εργοστασίων και κτιρίων κάθε είδους που αγγίζουν απλά τη θάλασσα. Για τον Hula (κατά κόσμον Sean Yoro), έναν εξαιρετικό καλλιτέχνη από τη Χαβάη, αυτά τα γκρεμισμένα ερείπια που αγκαλιάζουν τα κύματα είναι πολλά περισσότερα: είναι ένας ιδανικός καμβάς.

Ο Hula ζει εδώ και χρόνια στην Νέα Υόρκη, ζωγραφίζοντας στους δρόμους, σε – συμβατικούς – καμβάδες και σε σανίδες του σερφ. Έργα του έχουν φιλοξενηθεί σε σημαντικές γκαλερί της αμερικάνικης μητρόπολης, ενώ αντικείμενο της τέχνης του είναι ένα και μοναδικό: η γυναίκα. Ο Χαβανέζος καλλιτέχνης λατρεύει τη μορφή και το πρόσωπο της γυναίκας, κάθε γυναίκας, και αυτό είναι που αποτυπώνει με την τέχνη του. Το τελευταίο του εγχείρημα, πάντως, ίσως είναι και το πιο ενδιαφέρον -μέχρι, πιθανότατα, το επόμενο.

Επιστρέφοντας στην ιδιαίτερη πατρίδα του, αποφάσισε να ζωγραφίσει τα αγαπημένα του γυναικεία πορτρέτα σε εγκαταλελειμμένα, γκρεμισμένα κτίρια, και συγκεκριμένα στους τοίχους εκείνους που βρέχονται από τη θάλασσα. Παίρνοντας τις μπογιές και τη σανίδα του, ο Hula ζωγραφίζει ακριβώς εκεί που τα δύο στοιχεία συναντιούνται. Μορφές που μοιάζουν να αναδύονται από τα κύματα, ήρεμες πόζες μέσα στη γαλήνη της ερημιάς και της εγκατάλειψης. Και ίσως το μέγεθος της ομορφιάς του έργου αυτού να υπολείπεται μονάχα του μεγέθους της δυσκολίας που παρουσιάζει η υλοποίησή του, καθώς ο Hula ζωγραφίζει ισορροπώντας πάνω στη σανίδα του σερφ, πάνω στο νερό.

«Η έμπνευση για το έργο αυτό ήρθε από την υπέροχη σιωπή κάτω από την επιφάνεια του νερού, εκεί όπου το μόνο που ακούς είναι ο χτύπος της καρδιάς σου, καθώς όλα τα υπόλοιπα ξεθωριάζουν. Ένα από τα πολλά μέρη που νιώθω άνετα να αποκαλώ σπίτι», γράφει ο ίδιος στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, όπου τον ακολουθούν ήδη περίπου 26.000 άνθρωποι.

Η ομορφιά της τέλειας γαλήνης και ισορροπίας στο νερό, η ψευδαίσθηση των αιθέριων γυναικείων μορφών που μοιάζουν να αναδύονται από τα κύματα, η αψεγάδιαστη αντανάκλαση της τέχνης στην επιφάνεια της θάλασσας και η υποβλητικότητα του έρημου, μισογκρεμισμένου τοπίου προσδίδουν στο έργο μια μάλλον απροσδόκητη σύνδεση με αυτόν που το αντικρίζει, ανεξαρτήτως της κουλτούρας από την οποία προέρχεται. Ένα υπέροχο έργο, ένας αληθινός ύμνος στη γυναίκα, τον χρόνο και τη φύση.

xPortrait2-Hula-Painting-Artist-Surfboard-1268x910.jpg.pagespeed.ic.TKTjQf6jc9