Αρχή του Φθινοπώρου

Ζαχαρούλα Μανώλη

Άρχισε να φθινοπωριάζει για τα καλά. Όπως κάθε τέτοια εποχή, τους περισσότερους  μας πιάνει μια μελαγχολία. Αναπολούμε το καλοκαίρι που πέρασε, με τις πολύτιμες στιγμές ανεμελιάς του. Προετοιμαζόμαστε για κάτι καινούριο. Αναρωτιόμαστε για το πώς θα κυλήσουν τα πράγματα από Σεπτέμβρη και μετά. Ενώ, η τόση αστάθεια που επικρατεί γύρω, μας οδηγεί συχνά στο να πάρουμε κάποιες αποφάσεις, να κάνουμε κάποιες επιλογές και να δεσμευτούμε σε αυτές.

Κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε νέα δεδομένα είναι φυσικό να βιώνουμε άγχος. Νιώθουμε μελαγχολία για αυτά που αφήνουμε πίσω και αγωνία για αυτά που έρχονται. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε τα προβλήματά μας είναι σίγουρα μια προσωπική υπόθεση. Εξαρτάται από την προσωπικότητά μας, τις αντιλήψεις και πεποιθήσεις που έχουμε για τον εαυτό μας και τον κόσμο, τα πιστεύω μας. Με αφορμή όμως, το Σεπτέμβρη και τις προκλήσεις του, ας δούμε μερικές σκέψεις που μπορούν να μας ξεκουράσουν και να προσφέρουν μια νότα αισιοδοξίας.

  1. Οι άνθρωποι μοιάζουμε, έχουμε κοινά σε πολλά περισσότερα πράγματα από όσα νομίζουμε. Οι αντιδράσεις μας στην απειλή, στο άγνωστο, στο νέο, στις δυσκολίες, έχουν ως ένα βαθμό κάτι όμοιο. Όλοι τρομάζουμε, αγχωνόμαστε και αγωνιούμε. Είναι φυσικές αντιδράσεις σε οτιδήποτε νέο και δυνητικά απειλητικό για τα στάνταρ που έχουμε θέσει στη ζωή μας.
  2. Όλα τα άσχημα έχουν ημερομηνία λήξης. Η διάρκειά τους, άλλοτε μικρότερη, άλλοτε μεγαλύτερη, κάποια στιγμή λαμβάνει τέλος.
  3. Κανένα ‘βάρος’ δεν ξεπερνά αυτό που μπορούμε να σηκώσουμε. Συχνά το ίδιο αυτό βάρος είναι που μας μαθαίνει τις αντοχές μας. Μέχρι να το αντιμετωπίσουμε, δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε να διαχειριστούμε παρόμοιες καταστάσεις.
  4. Συνηθίζεται μέσα από μια δυσκολία να βγαίνει πάντα κάτι καλό. Όταν περνάει ο καιρός μπορούμε να δούμε πιο καθαρά και ίσως να καταλάβουμε την ουσία αυτού που μας συνέβη. Αλλά ακόμη και αν δεν είμαστε σε θέση να το καταλάβουμε, δε σημαίνει και ότι δε συμβαίνει.
  5. Βοηθάει πολύ το να μοιραζόμαστε αυτά που σκεφτόμαστε με κάποιο δικό μας άνθρωπο, ο οποίος ξέρουμε ότι μπορεί να μας βοηθήσει. Κουβεντιάζοντας για αυτά που μας δυσκολεύουν, έχουμε τη δυνατότητα να ακούσουμε τις σκέψεις μας, μοιραζόμαστε τη λύπη, παίρνουμε μία χρήσιμη συμβουλή.

Ας μην αφήνουμε τη βροχή να μας πνίγει. Είναι μία μπόρα που θα περάσει. Προφυλαγόμαστε προς στιγμή μέχρι να τελειώσει. Ψιλόβροχα, βροχές, μπόρες, καταιγίδες θα υπάρχουν πάντα. Αλλά είναι και οι ηλιόλουστες μέρες, μην τις αγνοούμε. Να είμαστε σίγουροι πως η κάθε βροχούλα είναι πολύ ευεργετική και αναγκαία, για να εκτιμούμε τη λιακάδα.

Καλό Φθινόπωρο!