Ελένη – Δανάη Μαυράκη. Μια γυναίκα και μια μηχανή: Ελευθερία που κατακτάται με μια Enduro

Δέσποινα Καστανάκη

Εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ασχολείται με τους αγώνες μοτοσικλέτας, ένα συναρπαστικό σπορ, κατά βάση ανδρικό. Ξεκίνησε όμως από ένα άθλημα, την ιππασία, στο οποίο ακόμα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αγωνίζονται μαζί άντρες και γυναίκες.  Είναι δύσκολο να συνδυάσει δουλειά και δύο αθλήματα, αλλά ευτυχώς είναι άνθρωπος του προγραμματισμού και της προσήλωσης.

Φέτος θα αγωνιστεί στην EW του πρωταθλήματος Νοτίου Ελλάδος, μαζί με την Πολυτίμη Κυριακοπούλου, και αν όλα πάνε καλά, θα έχουν και μια ακόμα αγωνιζόμενη μαζί τους, την Φωτεινή Ζαγλάρα.

Τα αγωνιστικά της πρότυπα είναι η Ludivine Puy και η Blandine Dufrene (Γαλλία) ενώ από Ελλάδα, η Πολυτίμη Κυριακοπούλου. Είναι δύσκολο να έχεις πρότυπα άντρες, παρόλα αυτά, θεωρεί πως έχουν εξαιρετικούς χαρακτήρες και είναι και πολύ καλοί αναβάτες. Συγκεκριμένα δυο άντρες που έχει σαν πρότυπο είναι οι Κίμων Καράμπελας και Γιάννης Παυλίδης.

Θελήσαμε να της πάρουμε συνέντευξη και εκείνη με ευκολία δέχθηκε να μιλήσει για τον εαυτό της, τα σχέδιά της και κυρίως, τον μηχανοκίνητο αθλητισμό..

Από πότε ξεκίνησε η εμπλοκή σου με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό;

Ήταν κάτι που το ήθελα από 15 χρονών. Προερχόμενη όμως από περιβάλλον που δεν έχει καλή σχέση με μηχανές, κατάφερα να αποκτήσω τη δική μου κρυφά και να αρχίσω να ασχολούμαι όταν, τελειώνοντας το μεταπτυχιακό μου και αφού είχα ταυτόχρονα  δουλέψει, γύρισα Αθήνα με κάποια λεφτά στην άκρη για να αγοράσω την πρώτη μου μηχανή.

Γιατί διάλεξες να τρέχεις με μια μοτοσικλέτα και όχι με ένα  αυτοκίνητο;

Μου αρέσει πολύ η αίσθηση της κίνησης με τη μηχανή και το πόσο και πώς αλληλεπιδρά με το σώμα μου, κάτι που πιστεύω θα έχανα με το αυτοκίνητο.

Αγαπάς τον μηχανοκίνητο αθλητισμό ή απλά είναι ένα χόμπι, μια διασκέδαση;

Για αρχή, είναι σίγουρα διασκέδαση! Πέραν αυτού όμως, είναι αγάπη και απαιτεί προσήλωση και δέσμευση. Γεμίζω τα ψυχικά μου αποθέματα και τις Δευτέρες χαμογελάω πάντα, όταν έχει προηγηθεί Σαββατοκύριακο στο βουνό.

Πώς μπήκες στο χώρο των αγώνων;

Σαν τουρίστας– κυριολεκτικά. Δεν ήξερα ούτε πώς να προετοιμαστώ, ούτε πού. Απλά αποφάσισα ότι θα μου άρεσε να συμμετέχω σε αγώνες, να γνωρίσω κόσμο, άλλα μέρη, να θέσω στόχους και έτσι… έβγαλα την κάρτα αγωνιζόμενου.

Υπήρχαν κάποιοι που σε βοήθησαν σ’ αυτό;

Όταν πρωτοξεκίνησα με βοήθησε πολύ στο να καταλάβω τι γίνεται στα διαδικαστικά η Μαρία Τσεσμελή, αγωνιζόμενη κι αυτή αλλά και Γραμματέας στη Λέσχη που ήμουν.

Επίσης, με βοήθησαν πολύ οι φίλοι μου, δίνοντάς μου συμβουλές ή πηγαίνοντας μαζί μου βόλτες. Μερικές φορές αρκούσε μόνον να τους δω να μου χαμογελάνε μέσα στον αγώνα για να ανέβει η ψυχολογία μου.

Τέλος, με βοήθησε η θετική στάση που είχαν οι γυναίκες που γνώρισα στους πρώτους αγώνες μου, η Μαρία Βασιλάκη και η Πολυτίμη Κυριακοπούλου. Παρότι διαφορετικές μεταξύ τους, η κάθε μια με τον τρόπο της με έκανε να θέλω να παραμείνω και να προσπαθήσω για καλύτερα αποτελέσματα.

SIA_2995

Ποια ήταν η πρώτη σου εμπλοκή με τους αγώνες;

Μια τραυματική εμπειρία. Ούσα κάτοχος μηχανής σχεδόν έναν χρόνο και γνωρίζοντας ελάχιστα πράγματα, μου πρότειναν να τρέξω σε έναν φιλικό αγώνα στη Σαλαμίνα. Ήμουν να με λυπάσαι – κυρίως γιατί η Σαλαμίνα θεωρείται από τους ομορφότερους και ταυτόχρονα, δυσκολότερους προορισμούς για Enduro κοντά στην Αττική-όλο βράχια. Στα καλά του αγώνα ήταν, ότι αποφάσισα πως, πρώτον μου αρέσει η όλη φάση του αγώνα, αλλά δεύτερον, θα πρέπει να δω λίγο πιο σοβαρά το θέμα προετοιμασίας.

Σε ποιες κατηγορίες έχεις τρέξει και με ποια μοτοσικλέτα;

Έχω τρέξει σε δυο είδη αγώνων. Enduro και Scramble. Στο Εnduro έχω τρέξει δύο φορές στην EW και μετά στην Ε1 γιατί δεν υπήρχαν άλλες γυναίκες ώστε να δικαιολογείται κατηγορία γυναικών. Στο Scramble έχω τρέξει μόνο στην SB αλλά θα ήθελα να δοκιμάσω κάποια στιγμή και σε κανονική κατηγορία, βάση κυβικών.

Έχω επιλέξει να τρέχω με μια KTM EXC-125 Six Days 2009. Δε με κουράζει, έχει δυνατό γκάζι και είναι εύκολη και σχετικά οικονομική στη συντήρηση. Έχει κάποια μειονεκτήματα βέβαια, αλλά σε αναγκάζει να μάθεις να την οδηγείς σωστά, σου «φτιάχνει χαρακτήρα» και αυτό, είναι κάτι που το χρειάζομαι ακόμα.

Ποιους αγώνες έχεις κάνει και σε ποια μέρη;

Έχω τρέξει στα Μέγαρα, τη Θήβα, τη Χαλκίδα, τους Αγίους Θεοδώρους, το Λουτράκι, την Περαχώρα και στις Καρυές. Θα ήθελα κάποια στιγμή να αγωνιστώ και σε πιο βόρεια χώματα, που είναι κατά κοινή παραδοχή, πολύ όμορφα, αφράτα και με πολύ διαφορετικά τοπία.

Υπάρχουν κάποια έπαθλα;

Αν μιλάμε για χρηματικά έπαθλα δεν υπάρχουν, αντίθετα από περιπτώσεις αγώνων σε άλλες χώρες. Παρέχεται στήριξη στις κατηγορίες Νέων και Γυναικών, με εξαιρετικά μειωμένο παράβολο συμμετοχής, αλλά πιστεύω πως είναι κρίμα να μην έχουν το ίδιο προνόμιο και οι πρώτοι έξι των βασικών κατηγοριών (Ε1, Ε2, Ε3) – δεδομένου του αυξημένου ανταγωνισμού, της προσπάθειας που αυτός συνεπάγεται και των εξόδων τους.

Ποια ήταν η καλύτερη διάκριση;

Ήρθα 1η στην κατηγορία Γυναικών σε αγώνα του Πανελληνίου πρωταθλήματος. Δεν το αποκαλώ όμως διάκριση, μιας κι εκείνη την ημέρα δεν έτρεχε άλλη γυναίκα στον αγώνα. Γενικά είναι δύσκολο να κερδίσεις διάκριση, με την ουσιαστική έννοια του όρου, ακριβώς γιατί οι γυναικείες συμμετοχές είναι τόσο λίγες.

DSC_0057

 Έχεις κάποιο χορηγό;

Παρόλο που οι καιροί είναι δύσκολοι για όλους, με στηρίζουν στην προσπάθειά μου το Motozone.gr (Στράτος Παρτσινέβελος), το Paddock 512 (Χάρης Αλεξίου) και η Von Zipper Hellas και τους ευχαριστώ πραγματικά για όλη τους την βοήθεια ως τώρα, τις ώρες που μου αφιερώνουν καθώς και το ενδιαφέρον τους.

Πες μου λίγα λόγια για το πώς θεωρείς ότι θα έπρεπε να είναι οι αγώνες σήμερα;

Θα προτιμήσω να αναφερθώ στην γυναικεία κατηγορία των αγώνων μόνο.

Σήμερα  η γυναικεία κατηγορία κάνει 1 γύρο, ενώ όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες εντός και εκτός Ελλάδος  κάνουν τουλάχιστον 2 γύρους – επίσης οι γυναίκες στο εξωτερικό κάνουν 2 γύρους. Αυτό ναι μεν κάνει τον αγώνα λιγότερο απαιτητικό και περισσότερο φιλικό για τις συμμετέχουσες αλλά δεν μας επιτρέπει να βελτιωθούμε. Σήμερα, η γυναικεία κατηγορία τρέχει την ίδια διαδρομή και χιλιόμετρα, είτε πρόκειται για τη συμμετοχή στο Πανελλήνιο, είτε στο Περιφερειακό πρωτάθλημα, πράγμα που σημαίνει πως δεν υπάρχει αυξανόμενη δυσκολία και απαιτήσεις.

Πιστεύω πως είναι πιο σωστό αγωνιστικά  η κατηγορία μας να τρέχει 1 γύρο στο Περιφερειακό πρωτάθλημα, ώστε να προσελκύει γυναίκες και κοπέλες αλλά στο Πανελλήνιο να τρέχουμε δυο γύρους. Πρέπει να μάθουμε να τρέχουμε με στρατηγική, να μάθουμε να κρατάμε δυνάμεις, να μπαίνουμε στις ειδικές διαδρομές (τις χρονομετρημένες) με αυξανόμενη κούραση και να αποδίδουμε κάτω από τέτοιες συνθήκες. Μόνον έτσι θα γίνουμε καλύτερες.

Μπορείς να μας πεις λίγα λόγια για το πως βλέπουν οι άντρες τις γυναίκες στον χώρο αυτό;

Οι φίλοι μου, που πάμε μαζί βόλτες στο βουνό, με βλέπουν όπως θα έβλεπαν τον οποιονδήποτε φίλο τους στην θέση μου. Βολτάρουμε, γελάμε, κοροϊδευόμαστε. Οι αγωνιζόμενοι δεν πιστεύω πως «βλέπουν» κάπως τις γυναίκες, κι αυτό γιατί επικεντρώνονται στον αγώνα τους, στην προσωπική τους προσπάθεια, δεν ενδιαφέρονται για το αν τρέχουν ή όχι γυναίκες. Σε καμία περίπτωση δεν είναι αρνητικοί απέναντί μας, και όταν κάνουμε κι εμείς προσπάθειες, τις σέβονται και μας χαίρονται. Τέλος, υπάρχουν όλοι αυτοί που δεν ξέρω και δεν με ξέρουν, και δε γνωρίζω πώς θα μπορούσαν να βλέπουν την ύπαρξή μας στον χώρο αυτό.

Καταλαβαίνω πως λόγω απαιτήσεων είναι ένα ανδροκρατούμενο άθλημα αλλά πριν κρίνει κανείς την επίδοση μιας γυναίκας σε σχέση με την επίδοση ενός άντρα, θα πρέπει να θυμάται πως για να καταφέρουμε τα ίδια αποτελέσματα, προσπαθούμε πολύ περισσότερο.

Σε άλλους αρέσει που βλέπουν γυναίκες να μη φοβούνται να τσαλακωθούν, σε άλλους δεν αρέσει γιατί θίγεται ο ανδρισμός τους, το οποίο είναι ανόητο. Δε ζούμε σε ταινίες του Δαλιανίδη ή με τον Ψάλτη, ο ανδρισμός πια δεν κρίνεται με τη μηχανή ή το γκάζι.

SIA_2564

Τι σου αρέσει πιο πολύ στον αγώνα;

Η προετοιμασία, τα διαφορετικά χώματα και τοπία που συναντάμε, το «ψάξιμο» της διαδρομής με τα σήματα, οι νέες γνωριμίες με ανθρώπους που αγαπούν το ίδιο πράγμα με εμένα.

Τι θα ήθελες να έχεις κάνει παραπάνω από αυτό που έχεις κάνει ήδη;

Περισσότερη προπόνηση και περισσότερους αγώνες. Ο κάθε αγώνας μου δίνει αποτελέσματα πολλαπλών προπονήσεων  – σα να μαζεύεις σε μια μέρα εμπειρίες ενός μήνα. Μπήκα στο άθλημα πολύ αργά σε σχέση με άλλους αθλητές και βλέπω ότι ακόμα μαθαίνω πράγματα που για άλλους είναι δεδομένη γνώση. Κι αυτό με αγχώνει. Βέβαια, ποτέ δεν είναι αργά, έχω ήδη βάλει στόχους και πρόγραμμα ώστε να βελτιωθώ. Θα ήθελα κάποια στιγμή, να έχω αξιοπρεπή συμμετοχή σε αγώνα μεγάλης διοργάνωσης.

Ποια ήταν η πιο όμορφη στιγμή σου σε αγώνα;

Η πιο όμορφη στιγμή ήταν όταν στον πρώτο μου αγώνα Enduro, στα Μέγαρα, όπου έτρεχα σε κανονική κατηγορία (Ε1), και παρά το άγχος μου, ολοκλήρωσα δυο γύρους αντί για τον έναν, που προβλέπει ο κανονισμός για την κατηγορία των γυναικών.

Ποια ήταν η πιο άσχημη στιγμή ( αν υπάρχει);

Η εγκατάλειψη σε έναν αγώνα. Έτρεχα με πυρετό και με πόναγε απίστευτα το κεφάλι μου και τα αυτιά μου με τη διαφορά υψομέτρου. Η στιγμή που εγκατέλειψα και έκατσα να βλέπω απ’ έξω τον αγώνα με κάνει μέχρι και τώρα να μετανιώνω, παρότι ξέρω πως δεν είχε νόημα να συνεχίσω.

 Τι έχεις να πεις στις γυναίκες που σκέφτονται να ασχοληθούν με τον χώρο αυτό;

Να μην ξεχάσουν ποτέ τον κύριο λόγο που ξεκινάει κανείς να οδηγεί στο χώμα – τη διασκέδαση! Όσο περνάνε καλά και διασκεδάζουν, όσες αναποδιές κι αν τύχουν, θα τις ξεπερνάνε και θα μαζεύουν ενδιαφέρουσες εμπειρίες, φιλίες και ιστορίες!

1 (2)

Τι συμβουλή έχεις να δώσεις στις γυναίκες που ήδη ασχολούνται με τους αγώνες γενικά; 

Από τις αγωνιζόμενες γυναίκες στο Enduro είμαι η πιο νέα στο χώρο και έτσι, δεν έχω να δώσω συμβουλές. Το μόνο που εύχομαι είναι να διατηρηθεί το καλό κλίμα μεταξύ μας, ώστε να παραμείνουμε στους αγώνες, να χαιρόμαστε όταν βρισκόμαστε και να κρατήσουμε και όποιες άλλες κοπέλες ενδιαφερθούν για το άθλημα. Ο ανταγωνισμός βελτιώνει τις ατομικές μας επιδόσεις κι επιπλέον, είναι ωραίο να προπονείσαι και να αγωνίζεσαι με άλλες γυναίκες.

Διαφήμιση_M10