Tail fins, η σχεδιαστική παρέμβαση στα «χρυσά χρόνια του αυτοκινήτου»

Κώστας Μιχαλέας 

Τα tailfins (τα ουραία φτερά) ήταν  μια έντονη μόδα της αυτοκινητοβιομηχανίας και συγκεκριμένα των σχεδιαστών της, που ξεκίνησε συγκεκριμένα στα τέλη  του ‘40 και κυριάρχησε στιλιστικά μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Μέσα σ’ αυτήν την περίοδο, την χαρακτηρισμένη ως «τα χρυσά χρόνια της αυτοκινητοβιομηχανίας», τα περισσότερα μοντέλα που κυκλοφόρησαν είχαν tailfins και ιδιαίτερα τα αμερικάνικα.

Η δημιουργία των tailfins πιστώνεται στον τότε διευθυντή του τμήματος σχεδιασμού της General Motors, Harley J. Earl. Το 1948, ο ίδιος εφάρμοσε για πρώτη φορά σε Cadillac τα γνωστά ουραία φτερά και από τότε έγιναν το σύμβολο της μεταπολεμικής εποχής, όταν  γιγαντώθηκε η Αμερικάνικη αυτοκινητοβιομηχανία. Ο  Harley J. Earl εμπνεύστηκε κυρίως από τα πολεμικά αεροσκάφη της εποχής που είχαν αντίστοιχα εξογκώματα και τα εφάρμοσε στα οχήματα που σχεδίαζε. Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκαν τα tailfins ήταν στο τσέχικο Tatra 777 το 1934, αλλά για διαφορετική χρήση. Το μεγάλο φτερό του Tatra σχεδιάστηκε ώστε να παρέχει ευστάθεια και να έχει αεροδυναμικό «κόψιμο».

Χαρακτηριστικά παραδείγματα κλασσικών αυτοκινήτων που είχαν tailfins είναι τα:

  • Cadillac Deville 1959
Photo by That Hatford Guy
  • Chevrolet Impala 1958
Photo by Greg Gjerdingen

Τα tailfins σταδιακά μεγάλωσαν σε μέγεθος αλλά τελικά από τα μέσα του ’60 αντικαταστάθηκαν με άλλες σχεδιαστικές προτάσεις. Λέγεται ότι η μόδα συχνά επαναλαμβάνεται. Για πολλούς που αγαπάνε τις retro γραμμές εκείνης της εποχής, η επαναφορά τους θα αποτελούσε μια όμορφη προσθήκη στα νέα μοντέλα πολλών εταιρειών.