Ας οδηγήσουμε υπεύθυνα

Θωμάς Καραθάνος 

Δεν έχει περάσει πολλή ώρα από τη στιγμή που επέστρεψα από την παρακολούθηση μιας ημερίδας με θέμα «Αλκοόλ και Οδήγηση». Διοργανωτής ήταν μία μη κερδοσκοπική οργάνωση (ΜΚΟ) και ομιλητές δύο γνωστοί στον χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού, ο ένας εκπαιδευτής και οδηγός, ο άλλος δημοσιογράφος, μία κυρία από μία σχετική οργάνωση και ένας ιατροδικαστής.

Κάθισα αμέσως να γράψω, θέλοντας να κάνω μια ανασυγκρότηση των σκέψεών μου αλλά και των συναισθημάτων μου. Τα λόγια που εξέφραζαν τις σκέψεις των ομιλητών δεν ήταν τίποτε περισσότερο από δυστυχώς σχεδόν καθημερινά γεγονότα. Ο συνδυασμός μάλιστα των ομιλιών με ολιγόλεπτα βιντεάκια δημιουργούσε μια ηλεκτρικά φορτισμένη ατμόσφαιρα, στην οποία οι παρευρισκόμενοι απλά μέναμε με το στόμα ανοιχτό για κάτι το οποίο μας ήταν ήδη γνωστό. Η κουβέντα που ακολούθησε ήταν καθηλωτική. Όλα κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι το να είσαι οδηγός απαιτεί γνώση και  υπευθυνότητα.

Από τα διάφορα που ειπώθηκαν, κάποια απλά χαράχτηκαν στο μυαλό μου. Αρχίζοντας από το ότι το δίπλωμα οδήγησης είναι συγχρόνως μία άδεια οπλοφορίας, συνεχίζοντας με το ότι πρέπει να σεβόμαστε τον εαυτό μας αλλά και τους γύρω μας και όσους μας αγαπάνε, για το πως οι δικοί μας άνθρωποι περιμένουν πάντα την επιστροφή μας και καταλήγοντας στο ότι γενικά μας λείπει παιδεία στον τρόπο που οδηγάμε!

Ακόμα υπήρξαν κάποιες κουβέντες που μου έκαναν μεγάλη εντύπωση και μου ήταν τελείως
άγνωστες όπως : σύμφωνα με έρευνες, το 87% των θανατηφόρων ατυχημάτων οφείλονται σε ταχύτητες μέχρι 40km/h, άρα δεν οφείλονται πάντα στην υπερβολική ταχύτητα. Επίσης σύμφωνα με αστυνομικούς μιας περιοχής της Αθήνας, στους 100 νεκρούς οι 95 είναι οδηγοί υπό την επήρεια αλκοόλ και οι 5 πεζοί υπό την επήρεια του αλκοόλ που παρασύρθηκαν από  οδηγούς, θέλοντας έτσι να τονίσουν πως επικίνδυνος δεν είναι μόνος ένας οδηγός αλλά και ένας πεζός που έχει πιει και βρίσκεται στον δρόμο.

Είναι τελικά τόσοι αυτοί που επηρεάζονται από μια ανεύθυνη οδήγηση. Γονείς που χάσανε παιδιά… παιδιά που χάσανε γονείς… φίλοι που χάσανε φίλους… Άραγε γνωρίζουμε καλά ότι αναλαμβάνουμε μια μεγάλη ευθύνη όταν πιάνουμε το τιμόνι; Είμαστε αρκετά ευέλικτοι για να ξεχωρίσουμε το σωστό από τη δήθεν μαγκιά; Πάντα λέμε ότι το τιμόνι θέλει θάρρος και θράσος, μήπως τελικά το θράσος παρερμηνεύεται από κάποιους;

Θα ήθελα να ελπίζω πως μπορούμε να οδηγήσουμε υπεύθυνα, δεν είναι καθόλου ακατόρθωτο.