Παρακαλώ, ταξί!

Κωνσταντίνος Μιχαλέας

Η Αλεξάνδρα είναι μια πραγματική Θεσσαλονικιά Soferina. Θα την δείτε πολλές φορές σε ταξί, όχι σαν επιβάτη αλλά στη θέση του οδηγού, να προσφέρει τις υπηρεσίες της πάντα με
το χαμόγελο και το δικό της προσωπικό στιλ.

Αλεξάνδρα, πώς αποφάσισες να γίνεις οδηγός ταξί;

Το ταξί είναι οικογενειακή επιχείρηση. Η μητέρα μου οδηγεί εδώ και πολλά χρόνια ταξί άρα, καταλαβαίνετε πως είχαμε το μικρόβιο στην οικογένεια.

Πόσα χρόνια οδηγείς ταξί;

Εδώ και τρία χρόνια.

Ποιες είναι οι δυσκολίες της δουλειάς;

Οι δυσκολίες είναι πολλές. Αρχικά θέλει πολλή υπομονή. Ο οδηγός είναι πολλές ώρες στην κίνηση με αποτέλεσμα να θυσιάζει πολύ από τον προσωπικό του χρόνο. Μπορεί να αντιμετωπίσεις οποιοδήποτε περιστατικό, καλό ή κακό. Επίσης όταν δέχεσαι μια κλήση, πρέπει να είσαι πάντα στην ώρα σου και αυτό προσθέτει άγχος στη δουλειά.

Πόσες ώρες δουλεύεις την ημέρα;

Δουλεύω πάντα το πρωί γιατί είναι πιο ασφαλές αλλά είμαι στο τιμόνι πολλές ώρες. Ξεκινάω από τις 6 το πρωί και τελειώνω μετά από 10 με 12 ώρες.

Η μητέρα σου πώς το πήρε όταν της είπες ότι θέλεις να γίνεις επαγγελματίας οδηγός;

Η μητέρα μου είναι πολύ δυναμικός χαρακτήρας και μου το έχει περάσει αυτό. Δεν είχε πρόβλημα όταν της είπα πως ήθελα να ακολουθήσω το επάγγελμα και να βγάλω επαγγελματικό δίπλωμα.

Ποιες είναι οι αντιδράσεις των επιβατών όταν βλέπουν μια γυναίκα οδηγό;

Οι περισσότερες αντιδράσεις είναι θετικές. Επειδή οι γυναίκες χρησιμοποιούν το ταξί περισσότερο από τους άνδρες, όταν μπαίνουν μέσα και με βλέπουν ενθουσιάζονται λόγω γυναικείας αλληλεγγύης. Αλλά και με τους άντρες δεν είχα προβλήματα παρά σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Ίσως κάποιοι επιβάτες μεγαλύτερης ηλικίας να είναι λίγο πιο διστακτικοί γιατί απλώς δεν έχουν συνηθίσει την εικόνα της γυναίκας οδηγού. Η αλήθεια είναι ότι το να οδηγείς ταξί, είναι θέμα ικανοτήτων και αντίληψης και όχι μυϊκής δύναμης, οπότε γιατί μια γυναίκα επαγγελματίας οδηγός να υστερεί από έναν άντρα;

Εκτός του ταξί έχεις άλλες ασχολίες;

Ναι, έχω τελειώσει κομμωτική και έχουμε το δικό μας κομμωτήριο. Δεν θα με βρεις συχνά εκεί γιατί οι ώρες στο ταξί είναι πολλές. Δουλεύω πιο πολύ με ραντεβού και προσπαθώ να τα συνδυάζω και τα δύο όσο μπορώ καλύτερα.

Πώς αισθάνεσαι που εργάζεσαι σε ένα από τα πλέον ανδροκρατούμενα επαγγέλματα;

Στην αρχή μου φαινόταν περίεργο αλλά με τον καιρό το συνήθισα. Έχω καταλάβει ότι για μια γυναίκα το να εργάζεται σε ένα ανδροκρατούμενο επάγγελμα μπορεί να είναι καλό. Αυτή τη στιγμή, στη Θεσσαλονίκη, υπάρχουν 2.500 ταξί και οι γυναίκες οδηγοί είμαστε περίπου 40. Έχουμε πολύ καλή σχέση με τους συναδέλφους και μας προσέχουν παραπάνω. Υπάρχει συναδελφική αλληλεγγύη και όποτε παρουσιαστεί πρόβλημα, πάντα βοηθάει ο ένας τον άλλο.

Τι γνώμη έχεις για υπηρεσίες όπως το Uber;  Πιστεύεις ότι θα βλάψουν τον κλάδο;

Ναι, νομίζω πως θα κάνει μεγάλο κακό στον κλάδο. Όταν έχεις δώσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για άδεια ταξί και με απλό τρόπο κάποιος μέσω ενός application και χωρίς να είναι επαγγελματίας μπορεί να σου πάρει τη δουλειά, είναι φυσικό αυτό να φέρει μεγάλη κρίση στον κλάδο των ταξί.

Έχει χτυπηθεί πολύ το επάγγελμα από την κρίση;

Ναι, γιατί το ταξί δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης. Χρησιμοποιείται κυρίως από επιβάτες που είναι μεγαλύτεροι σε ηλικία και όχι από νέους. Επίσης είμαστε τυχεροί γιατί στη Θεσσαλονίκη τα μοναδικά μέσα μεταφοράς είναι τα ταξί και τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ. Σε άλλες πόλεις, όπως ή Αθήνα, που υπάρχουν περισσότερες επιλογές για μετακίνηση, οι οδηγοί ταξί έχουν νιώσει περισσότερο την κρίση. Παλιότερα δεν υπήρχαν τόσες πολλές πιάτσες και μεγάλες ουρές και αυτό σήμερα απαιτεί μεγάλη υπομονή.

Έχεις κάποια αγαπημένη περιοχή που προτιμάς να εργάζεσαι;

Κυρίως κινούμε ανατολικά και δουλεύω πολλές ώρες στο κέντρο της πόλης. Μπορείς να πεις ότι είμαι παιδί του κέντρου. Ασφαλώς αν κάποιος πελάτης θέλει να τον πάω Δυτικά, θα πάω αλλά προτιμώ το ανατολικό κομμάτι της Θεσσαλονίκης.

Εκτός από το επαγγελματικό σου όχημα έχεις κι άλλο αυτοκίνητο;

Ναι, έχω και ΙΧ αλλά προτιμώ να μην οδηγώ όταν δεν δουλεύω. Κάθομαι πολλές ώρες στη θέση του οδηγού κάθε μέρα οπότε όταν βγαίνω για ένα ποτό θέλω να είμαι στη θέση του συνοδηγού. Πολλές φορές παίρνω ταξί και πετυχαίνω συναδέλφους στο δρόμο της επιστροφής.

Σου έχουν τύχει ευχάριστα περιστατικά στο ταξί;

Ναι, μου έχουν συμβεί πάρα πολλά. Κάθε μέρα κάτι θα συμβεί γιατί μπαίνει πολύς κόσμος και κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Θυμάμαι ότι μια φορά παραλίγο να είχαμε γεννητούρια στο πίσω κάθισμα. Η αλήθεια είναι ότι το ταξί είναι μεγάλο σχολείο. Γνωρίζεις πολλούς ανθρώπους και μαθαίνεις πολλά πράγματα απ’ αυτούς. Ο οδηγός ταξί είναι και λίγο ψυχολόγος γιατί πολλές φορές ο κόσμος σου ανοίγεται και σου αναλύει προσωπικά του θέματα.

Σου τυχαίνουν μακρινές «κούρσες»;

Δεν είναι πολύ συνηθισμένο να ζητάνε μακρινές «κούρσες» αλλά μου έχει τύχει μερικές φορές πελάτες να μου ζητήσουν να τους πάω εκτός Θεσσαλονίκης.

Στο εξωτερικό υπάρχουν εταιρείες ταξί που είναι μόνο για γυναίκες. Πιστεύεις ότι κάτι αντίστοιχο θα είχε εφαρμογή στη Θεσσαλονίκη;

Θα μου άρεσε πολύ να το κάνω αλλά νομίζω ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα. Τέτοιες εταιρείες υπάρχουν σε χώρες όπου το φαινόμενο της βίας είναι ιδιαίτερα έντονο και το κάνουν για θέμα ασφαλείας, κυρίως. Ελπίζω να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο και εδώ. Παρ’ όλα αυτά αν αυτό συνέβαινε στη Θεσσαλονίκη, νομίζω ότι θα έκανε κακό γιατί ο μεγαλύτερος αριθμός των επιβατών είναι γυναίκες και θα προτιμούσαν σίγουρα περισσότερο τα γυναικεία ταξί από τα υπόλοιπα.