Πηνελόπη Συλλιγνάκη: Μια χημικός στον κόσμο της Jazz

Μαριάννα Λαζαρίδου

Την Κυριακή το απόγευμα βρεθήκαμε στον νέο χώρο της σχολής χορού Swing Academy, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Μαζί με πολλά νέα παιδιά παρακολουθήσαμε ένα πολύ ενδιαφέρον και  διαφορετικό project, ένα Workshop για την Ιστορία της Jazz με αφηγήτρια την Πηνελόπη Συλλιγνάκη.

Η Πηνελόπη είναι χημικός και παράλληλα έχει ασχοληθεί με τη μουσική, στη θεωρία αλλά και στην πράξη. Εμπνευσμένη από τα σόλο μουσικών στράφηκε προς μια μακρόχρονη εξερεύνηση του κόσμου της jazz. Παίζει μουσική ως DJ σε μαγαζιά και events στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού. Στο ραδιόφωνο συμμετείχε ως μουσικός παραγωγός μιας από τις πιο ενδιαφέρουσες jazz εκπομπές που έχουν υπάρξει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και τώρα την παρακολουθήσαμε σε αυτό το ιδιαίτερα ενδιαφέρον νέο εγχείρημα, ένα workshop που συνδυάζει αρμονικά τη θεωρία, τη μουσική αλλά και τον χορό.

Στον χρόνο που βρεθήκαμε στο βιοτεχνικό κτίριο της οδού Καθολικών, ταξιδέψαμε από τη Νέα Ορλεάνη και τους μαγευτικούς ρυθμούς που την κατέκλυζαν στις αρχές του 20ου αιώνα, στη Νέα Υόρκη των 30ς και 40ς, με το Apollo Theatre και το Carnegie Hall, στο Chicago με την πιο σκοτεινή πλευρά του, μέχρι και την Ευρώπη, το Παρίσι και το Βέλγιο του Django Reinhardt, την άνθιση της Swing, το τέλος της αλλά και αργότερα την αναβίωση της και τη μετάλλαξή της σε πιο σύγχρονους ήχους.

Με την ευκαιρία του Jazz Workshop, συναντήσαμε την Πηνελόπη και συζητήσαμε μαζί της για ταξίδια, μετακινήσεις και σκέψεις για το μέλλον…

  • Σου αρέσουν τα ταξίδια; Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου προορισμοί;

Τα λατρεύω! Πέρα από την ευκαιρία απόδρασης από την καθημερινότητα, αποτελούν  μεγάλη πηγή έμπνευσης. Γεμίζω την ψυχή μου εμπειρίες, εικόνες, ήχους, μυρωδιές. Γνωρίζοντας διάφορους πολιτισμούς, αντλώ δημιουργικά εφόδια. Αγαπημένος προορισμός είναι οποιοσδήποτε θα με τροφοδοτήσει με τα παραπάνω. Οι ημέρες και οι νύχτες στο Παρίσι, άνοιξη στην ιταλική ύπαιθρο, καλοκαίρι στη Βαρκελώνη.

 

  • Business or Pleasure; Ταξιδεύεις πολλές φορές για project και event, προτιμάς ένα ταξίδι που συνδυάζει και δουλειά ή πιστεύεις είναι καλύτερο να ξεχωρίζουν αυτά τα δύο;

Είναι ευτύχημα η δουλειά να σου προσφέρει ευκαιρίες για ταξίδια. Αν υπάρχει περιθώριο χρόνου, ο συνδυασμός πιστεύω είναι ιδανικός και αποτελεί μία ολοκληρωμένη εμπειρία. Όταν δεν περισσεύει προσωπικός χρόνος, μένεις με μία γλυκόπικρη γεύση. Συνήθως αυτή είναι αρκετή να σε κάνει να επιστρέψεις στον προορισμό αυτό. Οπότε πάλι κερδισμένος βγαίνεις. Όταν όμως έχεις πραγματική ανάγκη να ξεφύγεις από τα πάντα, τότε καλό είναι να τη σεβαστείς.

  • Όταν δεν μπορείς να κάνεις ταξίδια τι είναι αυτό που μπορεί να σε ταξιδέψει έστω και νοητά; Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσής σου;

Κατά κύριο λόγο η μουσική. Τόσο τοποθεσιακά όσο και συναισθηματικά. Με μεταφέρει σε ένα παράλληλο σύμπαν. Συμβαίνει κάτι μαγικό πραγματικά. Παρόμοιο αποτέλεσμα μου προκαλεί ένα καλό Film Noir, ένα ντοκιμαντέρ για την Art Deco αισθητική, η βιογραφία ενός καλλιτέχνη, όπως και συζητήσεις με φίλους και γνωστούς πάνω σε αντίστοιχα θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Παρέα με την Πηνελόπη σε ένα πρόσφατο open air event
  • Θα ήθελα να μας πεις πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την Jazz;
  • Στη μεταεφηβεία μου, μου κέντρισαν το ενδιαφέρον οι αυτοσχεδιασμοί των σολιστών. Έτσι ξεκίνησα να μαθαίνω φλάουτο, ελπίζοντας πως κάποια μέρα θα καταφέρω να εκφραστώ κι εγώ κατά τον ίδιο τρόπο. Δυστυχώς ο χρόνος ήταν λειψός λόγω σπουδών, οπότε στράφηκα στην ακρόαση και αναζήτηση της ιστορίας της μουσικής αυτής, η οποία μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε ώρες κοινής ησυχίας. Παράλληλα συνάντησα την ομάδα Lindy Hop Greece που με εισήγαγε στο γεμάτο ενέργεια και έκφραση χορό Lindy Hop. Ένιωσα πως βρήκα ένα κομμάτι του εαυτού μου στη Swing. Μου μίλησε τόσο έντονα και εσωτερικά, που συνδέθηκα αυτόματα.

 

  • #DeLoreanTimeMachine Αν θα μπορούσες να γυρίσεις πίσω στον χρόνο σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία, ποια θα επέλεγες;

Στο Savoy Ballroom του Harlem της Νέας Υόρκης, το 1935. Η Swing αρχίζει να κορυφώνεται, οι χορευτές έχουν αναπτύξει μία εξαιρετική επικοινωνία με τις μεγαλύτερες swing μπάντες της εποχής και είναι ο μόνος χώρος όπου δεν υπάρχει καμία φυλετική, θρησκευτική ή κοινωνική διάκριση. Το μόνο που ενδιαφέρει τον κόσμο είναι η μουσική και ο χορός.  Η ένταση που μου προκαλεί η δυναμική αυτή είναι μεγάλη.

 

  • Ποια είναι η γνώμη σου για τη μουσική σκηνή της Θεσσαλονίκης; Έχεις ξεχωρίσει κάποια σχήματα τελευταία;

Πάντα η Θεσσαλονίκη ήταν γεμάτη από ανήσυχους μουσικούς, που πειραματίζονταν σε πληθώρα ειδών. Άλλοτε με επιτυχία, άλλοτε χωρίς. Ποτέ όμως δεν παύουν να απολαμβάνουν αυτό που κάνουν και να εξελίσσουν τη μουσική. Η Θεσσαλονίκη σε μουσικό πλαίσιο είναι μια πάρα πολύ παραγωγική πόλη.
Εκτιμώ πολύ τους The Speakeasies Swing Band. Με την αυθεντικότητα, το σεβασμό και το μεράκι τους, κέρδισαν αναγνώριση σε όλη την Ελλάδα αλλά και στη διεθνή Swing σκηνή. Αν ακόμη δεν έχετε βρεθεί σε live τους, μη χάσετε την επόμενη ευκαιρία. Εγγυούμαι προσωπικά!

  • Τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που λείπει από τη Θεσσαλονίκη στη μουσική;

Ένα μεγάλο διεθνές Jazz Festival που θα έδινε την ευκαιρία στους Θεσσαλονικείς να απολαύσουν σπουδαίους σύγχρονους μουσικούς, καθώς παράλληλα θα προσέλκυε επισκέπτες από το εξωτερικό. Παλαιότερα είχαμε τη τύχη να παρακολουθήσουμε στη σκηνή μεγάλους καλλιτέχνες ( Count Basie Orchestra, Barbara Dennerlein, Richard Galliano, Garry Burton, Wayne Shorter, Dee Dee Bridgewater, Chick Corea κ. α.), στα πλαίσια των Δημητρίων και του Ethno-Jazz festival. Δυστυχώς όμως πλέον όλα αυτά είναι παρελθόν.

  • Διανύουμε μια αρκετά δύσκολη εποχή, ίντερνετ, οικονομική κρίση, κοινωνικά προβλήματα. Ποια είναι η νούμερο ένα συμβουλή που θα έδινες σε έναν νέο που προσπαθεί να αποφασίσει αν πρέπει να αφιερώσει χρόνο στη μουσική ή όχι;

Αν η μουσική μέσα του του μιλάει δυνατά, και νιώθει πως εκεί ολοκληρώνεται, τότε να την ακολουθήσει! Δεν το θεωρώ ρομαντισμό αλλά αυτοπραγμάτωση. Είναι ξεκάθαρο και ειλικρινές. Και τότε πετυχαίνεις.

  • Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Να συνεχίσω να ερευνώ τη μουσική και να τη μοιράζομαι!