Ο Preston Tucker και το αυτοκίνητο του αύριο

Κωνσταντίνος Μιχαλέας

Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τα συνεχόμενα χρόνια υλικών ελλείψεων και στερήσεων, αυτό που επιθυμούσε περισσότερο απ’όλα τα αγαθά ο αμερικανός πολίτης ήταν ένα καινούριο αυτοκίνητο. Η παραγωγή είχε πάει χρόνια πίσω λόγω των συνθηκών και οι λίγες εναπομείνασες αυτοκινητοβιομηχανίες ενώ ήταν πανέτοιμες να καλύψουν τις επιθυμίες του αγοραστικού τους κοινού με κάθε λογής οχήματα, υστερούσαν κατά πολύ στην καινοτομία.

Ο Preston Thomas Tucker ήταν ένας Αμερικανός σχεδιαστής και επιχειρηματίας που οραματίστηκε τη δημιουργία του αυτοκινήτου του αύριο. Ενός οχήματος όχι μόνον καινοτόμου και πρωτότυπου αλλά συνάμα οικονομικά προσιτού, κάτι που θα έφερνε τη νέα εποχή στην αυτοκίνηση.

Photo by The Tucker Automobile Club of America, Inc.

Γεννημένος τον Σεπτέμβριο του 1903 στο Michigan, o Preston Tucker από νεαρή ηλικία είχε πάθος με τα αυτοκίνητα. Άρχισε να οδηγεί στην ηλικία των έντεκα, ενώ στα δεκάξι αγόραζε παλιά μοντέλα και αφού τα επιδιόρθωνε, τα πουλούσε. Η αγάπη του για τις υψηλές ταχύτητες ήταν ο λόγος που επέλεξε να εργαστεί ως αστυνομικός αλλά αυτό δεν κράτησε πολύ.

Στα επόμενα χρόνια ο Preston Tucker άλλαξε πολλά επαγγέλματα. Δούλεψε ένα σύντομο χρονικό διάστημα σε εργοστάσιο της Ford και μετά ασχολήθηκε με τις πωλήσεις αυτοκινήτων όπου και διέπρεψε. Το ενδιαφέρον του για τα αυτοκίνητα δεν σταμάτησε στις πωλήσεις αλλά ανανεώθηκε με τους αγώνες του Indianapolis 500. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄30 ήταν συχνός επισκέπτης στους αγώνες όπου έκανε πολλές γνωριμίες, συμπεριλαμβανομένης αυτή του σχεδιαστή και κατασκευαστή αγνωστικών αυτοκινήτων, Harry Miller.

Έτσι το 1934 πρότεινε στον Harry Miller να συνεργαστούν σε ένα νέο project που είχε σκεφτεί, συνδυάζοντας το χάρισμά του στις πωλήσεις με τις αξεπέραστες τεχνικές γνώσεις του Miller. Αφού έπεισε τον Henry Ford να στηρίξει κι αυτός το project, η εταιρεία Miller-Tucker Inc. κατασκεύασε δέκα αγωνιστικά μοντέλα. Δυστυχώς τα μοντέλα δεν είχαν την αναμενόμενη επιτυχία και ο Tucker συνέχισε μόνος του στην κατασκευή ενός πρωτοποριακού τεθωρακισμένου οχήματος για τον στρατό.

Το  Tucker Combat Car εντυπωσίασε με τις δυνατότητές του αλλά τελικώς ο αμερικανικός στρατός δεν προχώρησε σε παραγγελίες καθώς είχε ήδη συμβόλαια με άλλες εταιρείες. Όμως το πολεμικό ναυτικό εντυπωσιάστηκε από το πρωτοποριακό κιλλίβαντα του Combat Car και ζήτησε από τον κατασκευαστή να τους προμηθεύσει με τέτοιου είδους κιλλίβαντες για τον στόλο.

Alex Tremulis Photo by gyronautx1.com

Παρ’όλη την επιτυχία κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Preston Tucker δεν είχε βγάλει από το μυαλό του την κατασκευή ενός δικού του αυτοκινήτου. Το 1946 παρουσίασε στο περιοδικό Science illustrated το φουτουριστικό σχέδιό του με το όνομα «Τορπίλη με ρόδες».  Το σχέδιο της «Τορπίλης» το είχε κάνει ο γνωστός Ελληνοαμερικανός σχεδιαστής Alex Tremulis, σε διάστημα μόλις έξι ημερών. Σίγουρα το αρχικό σχέδιο απείχε από το πραγματικό μοντέλο αλλά το σημαντικό ήταν πως κέντρισε την προσοχή του κοινού.

Συμπτωματικά εκείνη τη περίοδο στην περιοχή του Chicago υπήρχε μια πλήρης μονάδα της Dodge που δεν χρησιμοποιούνταν και παρ’όλο τον ανταγωνισμό από μεγάλες βιομηχανίες, ο Tucker κατάφερε να επικρατήσει των άλλων υποψηφίων και να την κερδίσει. Ο μόνος αντίπαλός του ήταν πλέον ο χρόνος.

Το πρώτο μέλημα του Tucker ήταν η ασφάλεια που θα παρείχε το καινούριο του όχημα. Είχε θέσει ως στόχο να δημιουργήσει ένα αυτοκίνητο γεμάτο με νέα στοιχεία και καινοτομίες, που να διαφέρει από τα υπόλοιπα. Πολλές από τις καινοτομίες αυτού του νέου μοντέλου δεν ήταν ορατές. Το σασί του ήταν μεγαλύτερο και περιέβαλε το όχημα προσφέροντας επιπλέον σταθερότητα και ασφάλεια, ο μηχανισμός του τιμονιού τοποθετήθηκε πίσω από τον μπροστινό άξονα ώστε σε περίπτωση ατυχήματος να μην χτυπηθεί ο οδηγός από το τιμόνι (steering mechanism).

Επηρεασμένος από τα αγωνιστικά μοντέλα, τοποθέτησε έναν τροποποιημένο κινητήρα ελικοπτέρου, που επέδιδε 166hp στο πίσω μέρος (ο αρχικός κινητήρας ήταν V6 150hp), χρησιμοποίησε δισκόφρενα, αυτόνομες αναρτήσεις, νέο σύστημα μετάδοσης και σύστημα ψεκασμού καυσίμου. Ακριβώς οχτώ χρόνια αργότερα εμφανίστηκε παρόμοιο σύστημα ψεκασμού σε όχημα άλλης εταιρείας ενώ επιπρόσθετα ο κινητήρας ήταν τοποθετημένος με τέτοιο τρόπο που μπορούσε να αφαιρεθεί για επισκευή σε λίγα λεπτά.

Photo credit: aldenjewell via VisualHunt.com / CC BY

Το εξωτερικό χαρακτηριστικό που το έκανε να διαφέρει πολύ από τα άλλα εμπορικά αυτοκίνητα ήταν ο κεντρικός προβολέας, που ήταν συνδεδεμένος με το τιμόνι και γύριζε ανάλογα, φωτίζοντας περισσότερο στις στροφές. Επίσης, κατασκεύασε μαλακό ταμπλό, αποσπώμενα τζάμια για μεγαλύτερη ασφάλεια και ήθελε να τοποθετήσει ζώνες ασφαλείας αλλά τελικώς αποφάσισε να μην προχωρήσει, για λόγους marketing. Τέλος, ο συντελεστής αντίστασης του Tucker 48 ήταν μόλις 0.27, ο ίδιος με το σημερινό Toyota Prius!

Εκείνη τη περίοδο ο μέσος χρόνος για την κατασκευή ενός πρωτότυπου αυτοκινήτου από μηδενική βάση ήταν τέσσερα χρόνια και ο Preston Tucker το κατάφερε σε 2,5. Το αυτοκίνητο του Tucker τράβηξε τα βλέμματα των media και του αγοραστικού κοινού αλλά οι μεγάλες επενδύσεις δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας στην εταιρεία. ταυτόχρονα η υπόθεση του Tucker είχε τραβήξει εκτός των άλλων και τα βλέμματα των ελεγκτικών αρχών των ΗΠΑ, οι οποίες άρχισαν τη διενέργεια ερευνών. Το πόρισμα της ενδελεχούς έρευνας δεν έγινε ποτέ γνωστό και οι επενδυτές αλλά και ο ίδιος ο Preston Tucker που κατηγορήθηκαν τελικά για απάτη, αθωώθηκαν.

Η ζημία όμως είχε ήδη γίνει. Τα media της εποχής ξεκίνησαν έναν αδιάκοπο και αμείλικτο πόλεμο εναντίων του Preston Tucker, χρησιμοποιώντας αντιδεοντολογικές μεθόδους. Ο Tucker τον Ιούνιο του ΄48 εξέδωσε μια ανοικτή επιστολή, η οποία εμφανίστηκε σε πολλές εφημερίδες της εποχής και απευθυνόταν στο αμερικανικό κοινό. Στην επιστολή αναφέρεται στους επαναλαμβανόμενους ελέγχους και στις καθυστερήσεις που είχε υποστεί η παραγωγή του αυτοκινήτου εξαιτίας των συμφερόντων άλλων αυτοκινητοβιομηχανιών, που χρησιμοποίησαν πολιτικά και άλλα μέσα για να αποτρέψουν τη διάθεση των Tucker 48.

Ο Preston Tucker αθωώθηκε αλλά η επιχείρησή του καταστράφηκε. Η αλήθεια είναι ότι έκανε αρκετά λάθη, αλλά το μεγαλύτερο απ’ όλα ήταν που δημιούργησε ένα αυτοκίνητο που ήταν τόσο πιο μπροστά από την εποχή του, προκαλώντας ταυτόχρονα τις μεγαλύτερες αυτοκινητοβιομηχανίες της εποχής. Μόνον πενήντα ένα μοντέλα Tucker 48 κατασκευάστηκαν, συμπεριλαμβανομένου του πρωτότυπου Tin Goose, τα οποία βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές και μουσεία. Το 2012, το 43ο Tucker 48 πωλήθηκε σε ιδιώτη για το ποσό των 2,9 εκ.$.

Photo credit: aldenjewell via VisualHunt.com / CC BY

Αυτός λοιπόν ήταν ο αληθινός Preston Tucker. Το 1988, έγινε η κινηματογραφική μεταφορά της ιστορίας του ίδιου και της προσπάθειάς του για την κατασκευή του Tucker 48 από τον γνωστό Αμερικανό σκηνοθέτη Francis Ford Coppola που σκηνοθέτησε την βιογραφική ταινία με τίτλο: «Tucker: The man and his dream». Ο ίδιος ο πατέρας του Coppola είχε επενδύσει στην εταιρεία του Tucker και ο μικρός τότε Francis είχε παρευρεθεί στην παρουσίαση του πρώτου μοντέλου. Σήμερα ο γνωστός σκηνοθέτης είναι ιδιοκτήτης δυο μοντέλων που λατρεύει να τα οδηγεί.