Ποια είναι η αγαπημένη σου Χριστουγεννιάτικη ταινία;

Χιόνι, φωτάκια στο δέντρο να αναβοσβήνουν, μια
ζεστή σοκολάτα και η αγαπημένη μας ταινία στην TV.
Η ομάδα της SOFERINA στήνει το πιο cozy σκηνικό
με τις αγαπημένες της επιλογές…

Εφραίμ:
Μία από τις αγαπημένες μου ταινίες είναι η «Χριστουγεννιάτικη
Ιστορία» από την διαχρονική νουβέλα του Τσαρλς Ντίκενς.
Από τις παλιές ασπρόμαυρες εκδοχές, στις νεότερες και
σύγχρονες, μέχρι και στα κινούμενα σχέδια του Disney, θα
είναι πάντα μια ιστορία που αγγίζει μικρούς και μεγάλους,
φτωχούς και πλούσιους, αισιόδοξους και απαισιόδοξους.
Μην αναβάλουμε να κάνουμε την σωστή αλλαγή στη ζωή
μας, καλά Χριστούγεννα.

 

 

 

 

 

 

 

 

Δημήτρης:
Ως γνήσιος millennial η αγαπημένη μου Χριστουγεννιάτικη
ταινία είναι «Ο κατεργάρης των Χριστουγέννων». Η ταινία
είναι του 2000 με πρωταγωνιστή τον πολύ ταλαντούχο
κωμικό Jim Carrey. Το απίστευτο make up το οποίο κάνει
αγνώριστο τον Carrey, κέρδισε και το αντίστοιχο Oscar το
2001. Φαίνεται πως είμαι και ο ίδιος λίγο Grinch, μιας και
«αντιπαθώ» τα κάλαντα και δεν τα έχω πει ποτέ μου, άρα
μπορώ να ταυτιστώ με τον ήρωα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μαριάννα:
Η δική μου πρόταση Χριστουγεννιάτικης ταινίας είναι γεμάτη
χιόνια, φωτιά αναμένη στο τζάκι και βεβαίως μια γερή δόση
ρομαντισμού. Οι Μικρές Κυρίες της Gillian Armstrong (1994)
είναι μια από τις αγαπημένες μου επιλογές γιατί μπορεί
εύκολα να σε μεταφέρει σε μια άλλη εποχή. Παράλληλα,
η αμεσότητα και το ιδιαίτερα καλό ταίριασμα του καστ,
δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας, μια οικογενειακή εικόνα
που έρχεται να σε αγκαλιάσει και να σε ζεστάνει ακόμα
περισσότερο.

 

 

 

 

 

 

 

 

Στάθης:
Η υπόθεση αφορά τον μικρό Νίκολας, ο οποίος χάνει
την οικογένειά του σε ένα ατύχημα. Η κάθε οικογένεια
αναλαμβάνει να τον φροντίζει για ένα χρόνο. Θέλοντας να
τους ευχαριστήσει, στο τέλος κάθε χρόνου αφήνει από ένα
ξύλινο παιχνιδάκι για τα παιδιά της κάθε οικογένειας. Το
γεγονός ότι παρακολουθούμε την παιδική του ηλικία και το
πώς ξεκίνησε την κατασκευή και παράδοση των χειροποίητων
δώρων του, σε συνδυασμό με τα υπέροχα χιονισμένα τοπία
της Φινλανδίας και την πιο ανθρώπινη υπόσταση που δίνει
στον μύθο του Αγιου Βασίλη όπως τον ξέρουμε σήμερα,
την καθιστούν μια ενδιαφέρουσα και ευχάριστη ταινία για
μικρούς και μεγάλους.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ιωάννης:
Το 1993 οι Tim Burton και Michael McDowell γράφουν μία
από τις ομορφότερες Χριστουγεννιάτικες ιστορίες που μέχρι
και σήμερα παραμένει η αγαπημένη μου. Την παραμόνη των
Χριστουγέννων, ο Jack Skellington, βασιλιάς της Halloween
Town, ανακαλύπτει κατά λαθός τη πόλη των Χριστουγέννων
και μαγεύεται από αυτή. Στην προσπάθειά του να ενώσει τους
δύο κόσμους, βρίσκεται αντιμέτωπος με πολλές προκλήσεις και
τα πράγματα μοιάζουν να πηγαίνουν όπως τα είχε φανταστεί.
Ένα υπέροχο αλληγορικό παραμύθι, για τη διαφορετικότητα,
την αποδοχή, τη φιλία και την αγάπη μέσα από μία ασυνήθιστη
και διαφορετική ματιά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Χρύσα:
Μια ταινία που ανακάλυψα πολύ πρόσφατα αλλά από τις
καλύτερες χριστουγεννιάτικες ταινίες που έχω δει ποτέ, είναι
το «It’s a wonderful life». Μια ταινία του 1946, ασπρόμαυρη,
η οποία μάλιστα θεωρήθηκε μια μεγάλη αποτυχία την εποχή
που προβλήθηκε αλλά έλαβε την αναγνώριση που της έπρεπε
με την πάροδο των ετών. Ένας άντρας με μεγάλα οικονομικά
προβλήματα αποφασίζει την παραμονή των Χρσιτουγέννων
να αυτοκτονήσει, πιστεύοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα
κάνει τη ζωή των οικίων του πιο εύκολη. Τότε εμφανίζεται σε
αυτόν ένας άγγελος και του δείχνει πόσους ανθρώπους έχει
βοηθήσει και πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν δεν
είχε γεννηθεί.
Ανήκει στην κατηγορία των ταινιών που κάθε φορά που
τη βλέπεις παίρνεις και ένα καινούργιο μήνυμα, βλέπεις
και κάπως διαφορετικά τον κόσμο και τη ζωή. Άλλωστε
αυτό περιμένουμε συνήθως από μία Χριστουγεννιάτικη
ταινία, να μας κάνει να σκεφτούμε, να προβληματιστούμε,
να συγκινηθούμε αλλά και να χαμογελάσουμε. Και τελικά
να δούμε ότι σίγουρα τις περισσότερες φορές η ζωή είναι
πάρα πολύ δύσκολη και η καθημερινότητα ένας ατελείωτος
αγώνας αλλά τελικά…είναι υπερόχη!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ειρήνη:
Οι μέρες των Χριστουγέννων είναι αυτές που συνήθως
με κάνουν να αναπολώ τα παιδικά μου χρόνια. Τότε,
που στολίζαμε οικογενειακώς το δέντρο και περιμέναμε
κάποιον μεγάλο να βάλει το αστέρι στην κορυφή, τότε
που ζωγραφίζαμε στο τζάμι τον Άη Βασίλη, γκι και έλατα,
ακούγοντας χριστουγεννιάτικα τραγούδια… Η αγαπημένη
μου ταινία είναι φυσικά το ‘Μόνος στο σπίτι’ γιατί μου ξυπνάει
τέτοιες αναμνήσεις και ακόμη μου θυμίζει πόσο σημαντική
είναι η οικογένεια αυτές τις άγιες μέρες.