Οι υαλοκαθαριστήρες της κυρίας Άντερσον

Φωτεινή Μανώλη

Οι υαλοκαθαριστήρες στο αυτοκίνητο, ένα εξάρτημα που προστέθηκε πολύ πιο αργότερα στη λειτουργία του αυτοκινήτου, ήταν η ευρηματική εφεύρεση μιας γυναίκας.

Οι ουρανοί άνοιξαν, η βροχή προκαλεί ένα ατελείωτο μποτιλιάρισμα στους δρόμους και όπως κάθε φορά οι υαλοκαθαριστήρες στο παρμπρίζ των αυτοκινήτων έχουν πάρει φωτιά. Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχουν και αυτοί και διευκολύνουν την ορατότητα. Κι όμως, τα πρώτα αυτοκίνητα δε διέθεταν αυτό το πολύτιμο εξάρτημα. Πρόκειται για ένα μεταγενέστερο απόκτημα στο αυτοκίνητο, δημιούργημα της γυναικείας ευρηματικότητας.

Και να λοιπόν πώς άρχισαν όλα. Τον Νοέμβριο του 1903 η Μαίρη Άντερσον, Αμερικανίδα κτηματομεσίτης, κτηνοτρόφος και αμπελουργός από την Αλαμπάμα επισκέφθηκε τη Νέα Υόρκη, αλλά ο καιρός δεν ήταν σύμμαχός της. Επέλεξε να χρησιμοποιήσει το τραμ για να μπορέσει να δει τα αξιοθέατα της πόλης, αλλά λόγω της έντονης χιονόπτωσης οι επιβάτες, όπως και ο οδηγός δεν μπορούσαν να δουν τίποτα. Μάλιστα, ο οδηγός κατέβαλε υπεράνθρωπη προσπάθεια είτε βγάζοντας το κεφάλι έξω από το παράθυρο, είτε σκουπίζοντας το εξωτερικό τζάμι.

Η εμπειρία αυτή ήταν η αρχή της δημιουργίας. Η Άντερσον προβληματίστηκε έντονα για το πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν οι οδηγοί κάθε φορά τη βροχή ή το χιόνι και να μην είναι αυτό ένα εμπόδιο στην ορατότητά τους. Δημιούργησε λοιπόν, έναν βραχίονα με ελαστική βάση που μπορούσε να προσαρμοστεί στο κάτω μέρος του παρμπρίζ και να πηγαίνει πέρα δώθε, σκουπίζοντας το τζάμι. Ένα αντίβαρο χρησιμοποιήθηκε για να εξασφαλιστεί η επαφή μεταξύ του υαλοκαθαριστήρα και του παράθυρου. Η εφεύρεση λειτουργούσε με έναν μοχλό που χειριζόταν ο οδηγός μέσα από το όχημα. Παρόμοιες συσκευές είχαν γίνει νωρίτερα, αλλά μόνον της Άντερσον ήταν αποτελεσματική. Αυτός ήταν και ο πρώτος χειροκίνητος υαλοκαθαριστήρας που κατασκευάστηκε.

Η εφευρέτης υπέβαλε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, το οποίο και έλαβε το 1905. Προσπάθησε να πουλήσει τα πνευματικά δικαιώματα της εφεύρεσης σε διάφορες εταιρείες, όμως όλοι την απέρριπταν με την πρόφαση ότι θα αποσπούσε την προσοχή των οδηγών. Πίστευαν ότι ήταν πιο ασφαλές να οδηγεί κανείς στη βροχή και το χιόνι κι ας μην έβλεπε καλά, από το να χρειάζεται να τραβάει έναν μοχλό για να καθαρίσει το τζάμι.

Η πατέντα της Άντερσον κράτησε μέχρι το 1920. Η Cadillac ήταν η πρώτη που πρόσθεσε τους υαλοκαθαριστήρες στα μοντέλα της και σύντομα ακολούθησαν κι άλλες εταιρείες.

Soferina Inprint / Τεύχος 12 Φθινόπωρο 2019